A Ro Ka Ya

 

ฉบับนี้จะนำเสนอโรคที่ค่อนข้างแปลกหน่อย ดูชื่ออาจะยังไม่แปลกเท่าไหร่ ต้องดูที่อาการและผลลัพธ์ที่เกิดตามมา

        โรคนี้ภาษาแพทย์เรียกว่า ANOREXIA NERVOSA ครับ คนที่เป็นโรคนี้ จะเป็นคนที่กลัวอ้วน กลัวเอามากๆ เห็นน้ำหนักตัวเองเป็นศัตรู ปฏิเสธอาหารอย่างมากจนผ่ายผอมครับ

        ถ้าเราจะสังเกตดีๆ จะเห็นว่าสังคมปัจจุบันสนใจน้ำหนักตัว ไม่ต้องการอ้วน ไม่ต้องการหนักเกินเกณฑ์มาตรฐาน สื่อชนิดต่างๆ ไม่ว่า ทีวี วิทยุ หนังสือพิมพ์ จะพบข้อความหรือโฆษณาเกี่ยวข้อง กับการควบคุมน้ำหนักด้วยกรรมวิธีต่างๆ เกี่ยวข้องกับผลเสียของความอ้วน หรือไขมันมากเกินอยู่เสมอ

        อาจเรียกว่าค่านิยมใหม่ได้รับการปลูกฝังให้คนรุ่นใหม่ เยาวชนรุ่นใหม่รับไปเรียบร้อยแล้ว เชื่อไหมครับว่า ในอเมริกา สาววัยรุ่นอายุ 18 ปี กว่าครึ่งคิดว่าตัวเองอ้วน (น้ำหนักมากไป) ทั้งๆ ที่เมื่อชั่งแล้วน้ำหนักยังอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ค่านิยมนี้ จะเห็นเด่นชัดในกลุ่มนักศึกษาหญิงครับ นิยมน้ำหนักตัวน้อย เคร่งครัดควบคุมอาหารการกินมาก

        อาการของโรคมักเริ่มตอนวัยรุ่น โดยเฉลี่ยจะเริ่มเป็นเมื่ออายุ 17 ปี มีบ้างที่เป็นตอนเรียนมัธยมต้นหรือตอนโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

        ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะเป็นนักเรียน หรือนักศึกษาสาวที่ขยันเรียน มีความรับผิดชอบสูง ผลการเรียนดี เป็นคนค่อนข้าง "สมบูรณ์แบบ" บิดามารดามักประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานสูง ผู้ป่วยมักไม่ชอบงานสังคมสังสรรค์นัก

        โรคนี้ถือเป็นความผิดปกติทางจิตใจชนิดหนึ่งครับ โดยมีความเชื่อผิดเกี่ยวกับน้ำหนักและรูปร่างตัวเอง บางคนยังเชื่อว่า น้ำหนักมากเกินไปทั้ง ๆ ที่ความจริงอยู่ในขั้นผอมแห้ง บางคนเชื่อว่าอวัยวะบางส่วนของตัวอ้วนไป

        การอดอาหารยังไปกดการหลั่งของฮอร์โมนเพศ ทำให้ขาดความสนใจทางเพศ ที่ว่าคนเป็นโรคกลัวอ้วนไม่หิวนั้น เป็นความเข้าใจผิดครับ เขายังหิว และหิวอยู่เสมอ แต่การเอาชนะความหิว ทำให้เขารู้สึกว่าเขามีอำนาจเหนือร่างกายของเขาเอง

                                      ปล. มันกำลังจะมา!! ตึ๊ง ๆ กำลังจะมา!! แถ้น ๆ

                                            ด้วยความปราถนาดีจาก กาแฟ .. จุด .. จุด .. จุด

edit @ 19 Sep 2008 09:34:50 by A Ro Ka Ya

 

 

เวลาที่เราซื้อขนมปังและรับประทานไม่หมด ถ้าเราไม่อยากให้เสียหรือหมดอายุเร็ว

        ผมมีเคล็ดที่ไม่ยุ่งยากมากบอก คือให้คุณห่อขนมปังเก็บในพลาสติกเหมือนเดิม และนำผ้าขาวสะอาด ๆ มาห่อหุ้มเอาไว้อีกชั้นหนึ่ง จากนั้นให้ผูกด้วยเชือกหรือใช้ยางรัดให้แน่น แร้วนำไปเก็บในตู้เย็นตามปกติ ไม่ต้องเข้าช่องแข็ง

        ทำแบบนี้ขนมปังที่ว่าก้อจะมีอายุนานขึ้นโดยไม่เสื่อมสภาพ คุณสามารถนำไปย่าง ปิ้ง ทาเนยหรือแยม ก้อยังจะอร่อยและคงความนุ่มไว้เหมือนเดิม

                            ปล. อ่านแร้ว ขนมปังของคุณ จะเปรี้ยว เนื่องจากไม่สามารถมองทะลุผ้า ไปดูวันหมดอายุจิง ๆ ได้

edit @ 18 Sep 2008 21:12:14 by A Ro Ka Ya

     จิงๆแร้วผมไม่ค่อยมีเวลาเขียนบล็อกเท่าไหร่ แต่ด้วยความอยาก เพราะเพิ่งเริ่มเขียน เรยต้องหาเวลามาเขียนให้ได้ เริ่มเรยละกันคับ

     สาว ๆ ส่วนใหญ่คงจะคุ้นเคยกับน้ำหอมกันดีอยู่แร้ว  ที่รู้เพราะว่าผู้หญิงแต่ละคนนั้นมีกลิ่นน้ำหอมติดตัวแทบจะทุกคน บางคนใช้น้ำหอมจนเหมือนจะเอาไปอาบเรย(ถ้าเทใส่อ่างกรู๊ดชี่แร้วนอนแช่ได้คงทำไปแร้ว ช่ายมะ) เดินมายังไม่ทันจะถึงก้อได้กลิ่นหอมฟุ้งกระจายแร้วว เท่านั้นไม่พอขนาดจากไปนานแร้วยังทิ้งกลิ่นไว้ไม่จางหาย(เสมือนเธอได้ปล่อยฟีโรโมนไว้)

     ผมจึงมีเคล็ดไม่ลับเกี่ยวกับการใช้น้ำหอมมาฝากกัน ไว้ให้เพื่อนๆลองทำดู

•  
  • แต้มน้ำหอมเพียงเล็กน้อยตรงจุดชีพจรหลัก ๆ คือ ซอกคอหรือหลังใบหู ข้อแขนพักทั้งสองข้าง ข้อมือ ไม่ควรใส่น้ำหอมลงบนเสื้อผ้า โดยเฉพาะผ้าไหมหรือผ้าซาติน เพราะจะทำให้ชุดเก่งของคุณเกิดคราบเหลืองได้ง่าย
  • ถ้ายังคิดว่าไม่หอมพอนะ ลงนำสำลีก้อนเล็ก ๆ แต้มหรือหยดน้ำหอมลงไปเพียงเล็กน้อย แร้วใส่ไว้ในเสื้อชั้นในตรงระหว่างทรวงอกนะคับ **ขนาดของทรวงอกไม่เกี่ยวกับความหอมนะ
  • ถ้าคุณ ๆ ต้องการเพิ่มความหอมให้ติดทนนาน คุณควรใช้ผลิตภัณฑ์เครื่องหอมกลิ่นเดียวกันทั้งหมด ตั้งแต่สบู่ โลชั่นทาผิว แป้งฝุ่นโรยตัว
  • ที่สำคัญคุณไม่ควรใส่น้ำหอมในปริมาณที่มากจนเกินไป เพราะจากกลิ่นหอมอ่อน ๆ จะกลายเป็นกลิ่นฉุนชวนให้จามได้ สังเกตุง่าย ๆ ถ้าหากคุณยืนห่างจากใครเกิน 1 ฟุต แล้วยังได้กลิ่นน้ำหอมของเขาอย่างชัดเจน นั่นคือตัวอย่างของการใส่น้ำหอมที่มากเกินไป

                             ปล. อย่าฉีดน้ำหอมเหมือนโฆษณาแอ๊ค เพราะอาจทำให้คุณรำคาญ เนื่องจากมีผู้หญิงตอมเหมือนแมลงวัน